Maden Yatırımları
2015-04-07 23:50:19

1.Maden Hakkı

Madenlerin aranması, bulunması ve işletilmesi konularındaki verilen izinler maden hakkı olarak tanımlanır. Maden Kanunu’nun 6. Maddesine göre maden hakları,

    1. Medeni hakları kullanmaya ehil Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarına,
    2. Madencilik yapabileceği statüsünde yazılı Türkiye Cumhuriyeti Kanunlarına göre kurulmuş tüzel kişiliği bulunan şirketlere,
    3. Kamu iktisadi teşebbüsleri ile müesseseleri, bağlı ortaklıkları ve iştiraklerine,
    4. Kamu kurum, kuruluş ve idarelerine,

gerçek veya tüzel tek kişi adına verilir.

2. Arama ruhsatı

Maden bulmak için yapılan faaliyetlere madenarama denir. Maden arama faaliyetleri için arama ruhsatı alınması zorunludur. Arama Ruhsatı, belirli bir yerde maden arama faaliyeti gerçekleştirebilmek için alınması gerekli yetki belgesi olup, bu ruhsat dahilindeki alanda madenin görünür, muhtemel ve mümkün rezervine ilişkin bilgi alma imkanı sağlanmış olur. Maden arama faaliyetinde bulunabilmek için I (a) grubu madenler için İl Özel İdarelerine, diğer grup madenler için ise MİGEM’e başvuru yapılır. I (a), I (b) ve II (a) grubu madenlere arama ruhsatı yerine doğrudan işletme ruhsatı verilir. I (a) grubu madenlerin işletme ruhsatı MİGEM’in onayı alınarak İl Özel İdareleri tarafından, I (b) ve II (a) grubu madenlerin işletme ruhsatı ise MİGEM tarafından verilir. II (b)., III., IV. ve VI. grup madenlere arama ruhsatı verilirken, V. grupta bulunan kıymetli ve yarı kıymetli taşlar için arama ruhsatı yerine geçen arama sertifikası verilir.

2.1.Gerekli belgeler

Hak sağlayan müracaatların ruhsatlandırılması için müracaata ilişkin sonuçların ilanından itibaren iki ay içinde talep sahibinin aşağıdaki belgeleri MİGEM’e vermesi zorunludur.

Gerçek Kişiler;

1)      T.C. kimlik numarası beyanı,

2)      Noter onaylı imza sirkülerinin aslı veya kurumca onaylı sureti,

3)      Ruhsat harcının yatırıldığına dair belge,

4)      Ruhsat teminatının yatırıldığına dair belge,

5)      Ön inceleme raporu,

6)      Maden arama projesi,

7)      Mali yeterlilik belgeleri.

Tüzel kişiler;

1)      Şirketin ticaret unvanı, ticaret sicil numarası ve kayıtlı olunan Ticaret memurluğunun adının beyanı; (Şirketin kuruluş statüsünü ve son yönetimini gösterir ticaret sicil gazetesi 1/10/2003 tarihinden önce yayınlanmışsa ticaret sicil gazetesinin aslı veya kurumca onaylı örneği),

2)      Şirketin bağlı olduğu vergi dairesi, ili ve vergi numarası beyanı,

3)      Yönetimin noter onaylı imza sirkülerinin aslı veya kurumca onaylı sureti,

4)      Ruhsat harcının yatırıldığına dair belge,

5)      Ruhsat teminatının yatırıldığına dair belge,

6)      Ön inceleme raporu,

7)      Maden arama projesi,

8)      Mali yeterlilik belgeleri.

2.1.1.Ön inceleme raporu

Başvuru sahibinin Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliğinin ekinde bulunan Ek Form 3’e uygun olarak ön inceleme raporu hazırlaması gerekmektedir.

2.1.2.Maden arama projesi

Başvuru sahibinin Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliğinin ekinde bulunan Ek Form 4’e uygun olarak maden arama projesini hazırlaması gerekir. Maden arama projesinin aşağıdaki hususları içermesi zorunludur.

a) Maden arama projesinin içeriği: Maden arama projenin amacı açık bir şekilde ifade edilerek müracaat sahibinin beklentisi ortaya konulur. Arama yapılacak sahanın seçiminden başlayıp, rezervin belirlenmesi, değerlendirilip sınıflandırılması, raporlama aşamasının sonuna kadar geçen tüm maden arama süreci (ön arama, genel arama, detay arama) bir plan kapsamında belirtilir. Bu faaliyetlerin gerçekleştirilmesine yönelik yatırım ve mali yeterlilik bilgileri belgelenir. Maden arama faaliyetleri kapsamında gerekli görülen çalışmalar; yöntem, içerik ve uygulama biçimi ile açıklanır ve bunlar sıraya konularak takvime bağlanır. Gerekli ekip ve ekipmanlar belirlenerek tüm bu işlerin maliyeti hesaplanır ve finansman kaynakları gösterilir.

b) Maden arama projesi faaliyet yeterliliği: Maden arama projesinin yeterli sayılabilmesi için, arama dönemleri ile ilgili Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği Ek-1’de belirtilen asgari faaliyetleri içermesi zorunludur. Bu asgari faaliyetler yönetmelikten kontrol edilmelidir.

c) Maden arama projesi yatırım tutarı yeterliliği: Maden arama projesinin yeterli sayılabilmesi için yatırım tutarının, Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği Ek-2’de yer alan ön, genel ve detay arama dönemleri için belirlenen asgari yatırım tutarından az olmaması zorunludur.

d) Termin planı ve yeterliliği: Arama dönemleri itibariyle yapılacak faaliyetlerin dönemleri ve süreleri bu plan kapsamında belirtilmek zorundadır. Maden arama projesi kapsamında dönemler itibariyle toplam yatırım tutarını oluşturacak harcama kalemlerinin ayrı ayrı belirlenmesi gerekir.

2.1.3.Mali yeterlilik:

Gerçek ve tüzel kişiler Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği Ek-2’de belirtilen mali yeterlilik tutarındaki varlıklarına dair gayrimenkuller, menkuller, mevduat bilgisi, hisse senedi, ortaklık payı, sermaye piyasası araçları, iş makineleri ve taşıtlar gibi değerleri belgelemek zorundadır.

      • Gayrimenkuller belediye emlak vergi değerleri üzerinden
      • İş makineleri ve taşıtlar kasko, sigorta veya amortisman değerleri üzerinden
      • Hisse senedi, sermaye piyasası araçları ile özkaynak ise yeminli mali müşavir onayı ile ortaklık payına karşılık gelen değer üzerinden

belgelenir.

Mali yeterliliğe esas teşkil eden belge, belge tutarının yeni ruhsat müracaatı için yeterli olması durumunda altı ay süre ile geçerlidir.

Kamu kurum ve kuruluşlarının ruhsat alma işlemlerinde mali yeterlilik aranmaz.

Her yıl Aralık ayının sonuna kadar bir sonraki yıl içinde yapılacak müracaatlarla ilgili geçerli olacak mali yeterlilik tutarları, yeniden değerleme oranlarında artırılarak Bakanlığın internet sitesinde ilan edilir.

3.İşletme Ruhsatı

Madencilerin, maden arama faaliyetlerinin ardından görünür, muhtemel ve mümkün rezervini tespit ettikleri madenleri işletebilmeleri için işletme ruhsatıadı verilen yetki belgelerini almaları gerekir.

I (b) ve II (a) grubu madenlerin işletme ruhsatı müracaatı

I (b) grubu madenlere talep harcı yatırılıp Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin ekinde bulunan Form-1’de örneği verilen dilekçe ile maden ismi belirtilerek işletme ruhsatı talep edilir. Uygun olan alanlar iki ay süre ile müracaat sahibi için rezerve edilir. Bu sürede müracaat sahibi, işletme ruhsatı talep harcını, işletme ruhsatı harcı ve teminatını, Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği ekinde bulunan Form-2’de istenen belgeleri, görünür rezerv bilgilerini, çevre ile uyum planını da içeren Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliğinin eki Form-10’a uygun olarak hazırlanmış ve imzalanmış işletme projesini MİGEM’e vermesi halinde işletme ruhsat hakkı doğar. Aksi halde bu alanlar iki aylık süre sonunda müracaatlara açık hale gelir.

II (a) ve patlatma yapılarak üretim yapılan I (b) grubu madenlerin projesinde talep edilen izin alanı ve kırma-eleme tesis yerlerinin, Karayolları Genel Müdürlüğü sorumluluğunda olan yollar ile 1/5000 ölçekli imar planı onaylanmış alanlar, organize hale gelmiş tarım ve hayvancılık bölgeleri, 1. derece arkeolojik sit alanlarında fiziki olarak ortaya çıkarılmış kültürel varlıkların ön görünüm alanında yatay olarak en az 300 metre mesafede, ön görünüm alanı dışında ise en az 150 metre mesafe dahilinde izin verilmez.

Kamu hizmeti veya umumun yararına ayrılmış binalardan yatay olarak en az 300 metre mesafe dahilinde izin düzenlenmez.

II (b), III., IV. ve VI.grup işletme ruhsatı için müracaat

3.1.  İşletme sertifikası

V. grup madenlerin üretimi işletme sertifikası ile yapılır. Arama sertifikası süresi sonuna kadar yapılan çalışmalarını içeren Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği ekinde bulunan Form-8’deki genel arama faaliyet raporu ve talep harcının ödendiğine dair belge ile müracaatta bulunulması halinde işletme sertifikası hakkı doğar. Uygun olan müracaatlara işletme sertifikası verilir. İşletme sertifikası süresi beş yıldır.

Bu grup madenlerin üretimi arazi yüzeyinden toplanarak yapılır. Bu madenlerin işletilmesi için yarma, galeri, ocak açmak gibi faaliyetlerde bulunulmasının gerekmesi durumunda, Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliğinin ekinde bulunan Form-10’a uygun olarak işletme projesi hazırlanarak MİGEM’den işletme izni alınması zorunludur.

3.2.Çevre ile uyum teminatı

Arama dönemi üretim izni ve işletme izni düzenlenmiş sahalarda çevre ile uyum teminatı, özel kanunlarında belirtilen hükümler hariç yıllık işletme ruhsat harç bedeli kadar her yıl Haziran ayının son günü mesai saati bitimine kadar yatırılır.

3.3.İşletme Faaliyeti Belgeleri

Her yıl Nisan ayı sonuna kadar Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği ekinde bulunan Form-14’te belirtilen işletme faaliyet bilgi formu, Form-15’de belirtilen satış bilgi formu ile birlikte aşağıdaki belgeler verilir:

a)      Geçmiş yıllara ait üretim, bir önceki yıl içinde yapılan üretim ile bir sonraki yıl planlanan üretimleri gösteren imalat haritası ve uygun ölçekli kesitler, yeraltı işletmeleri için havalandırma bilgilerini içeren havalandırma planı,

b)      İşletme sahasında arama yapılmış ise faaliyetin niteliğine uygun kaynak/rezerv raporunu içeren genel/detay arama faaliyet raporu

Projede değişiklik varsa;

a)      İşletme ruhsatı ve işletme iznindeki koordinatlarına göre uygun ölçekle çizilmiş ocak, yarma, kuyu ve galeri gibi faaliyetlerin son durumunu gösterir harita ve çizimler,

b)      Yeraltı işletme yöntemi ile faaliyet gösteren ocaklarda can ve mal güvenliği ile ilgili havalandırma bilgilerini içeren havalandırma planı, su tahliyesi, nakliye gibi hususların en son durumunu gösterir uygun ölçekli çizim,

c)      Yerüstü bina, tesis, kantar, silo, trafo, yol vs. gibi son durumu gösterir vaziyet planı,

d)     Gazlar ile göl, deniz ve kaynak sularına ait işletmeler için her yıl çöktürme, arıtma, üretim havuzları, bina, rezervuar besleme alanı ve havzanın tabii dengesini bozmayacak, kapasitesini aşmayacak işleme tesisleri gibi yerüstü veya var ise yeraltı tesislerinin en son durumunu gösterir uygun ölçekli haritalar. 

3.4.İşletme Ruhsat süresi ve uzatılması

I (b), II., III., IV. ve VI. grup madenlerin işletme ruhsat süresi görünür ve muhtemel hale getirilmiş rezerv ve hazırlanmış projesine göre belirlenir. Bu süre 10 yıldan az olamaz.

4.Ruhsat ve Sertifika Devri

Maden ruhsatları ve sertifikaları talep halinde, hukuki bir sakınca bulunmadığı taktirde, Kanunun 6. maddesindeki maden haklarını kullanma ile ilgili şartları taşıyan gerçek veya tüzel kişilere MİGEM tarafından devir edilebilir. Buluculuk hakkı sahibi, bu hakkını ruhsat ile birlikte devir edebilir.

Devir işlemleri yapılacak ruhsatların yıllık harçları ile Devlet hakkının eksiksiz ödenmiş olması, çevre ile uyum teminatının yatırılmış olması, devredildiği tarihe kadar geçen süre için satış bilgi formu, işletme faaliyeti bilgi formunun ve teknik nezaretçi ücretinin tam olarak ödendiğine dair belgelerin verilmesi zorunludur.

Ruhsatı veya sertifikayı devralacak kişinin; devralacağı ruhsata ait Kanundan doğan bütün hak ve ödevleri, ruhsata uygulanmış yaptırımlar ile yükümlülükleri kabul ettiğini; ruhsat sahibinin de ruhsatını bütün hak ve  ödevleri ile devretmek isteğini belirten Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği ekinde bulunan Form-19’daki örnek dilekçe ile MİGEM’e müracaat etmeleri gerekir.

Devralan kişinin, ruhsat ile ilgili uygulanmış teminat iratları esas alınarak hesaplanacak güncel teminat üzerinden ruhsat teminatını ve ruhsatın yıllık harcı kadar devir harcını yatırması zorunludur. Devir sonrası devredenin teminatı iade edilir.

4.1.Satış Bilgi Formu

Ruhsat sahibi, her yıl nisan ayı sonuna kadar bir önceki yıl gerçekleştirdiği işletme faaliyetleri ile ilgili olarak her işletme izni için ayrı ayrı Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği ekinde bulunan Form-15’teki örnek satış bilgi formunu doldurarak MİGEM’e vermek zorundadır.

5.Alınması gerekli diğer izinler

5.1.Çevresel Etki Değerlendirme

Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED), belirli bir projenin, çevre üzerindeki önemli etkilerinin belirlendiği bir süreçtir. Yeni proje ve gelişmelerin çevreye olabilecek sürekli veya geçici potansiyel etkilerinin sosyal sonuçlarını ve alternatif çözümlerini de içine alacak şekilde analizi ve değerlendirilmesidir. Bu kapsamda Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği çıkarılmış olup, çevreye zarar vermesi muhtemel işletmeler bu yönetmelik eklerinde belirtilmiştir.

Projenin ÇED’e tabi olup olmadığı Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliğinin ekindeki listelerden öğrenilebilir. Bu yönetmeliğin Ek-1 listesinde ÇED’e tabi projeler yer almaktadır. Projenin bu listede olması halinde, bu yönetmelikte anlatılan ÇED prosedürü uygulanır.  Projenin aynı yönetmeliğin Ek-2 listesinde olması halinde Seçme ve Eleme kriterlerine tabi proje olduğu söylenir. Bu durumda yönetmeliğin Seçme ve Eleme kriterlerine tabi projeler için öngördüğü prosedür uygulanır. Seçme ve Eleme kriterlerine tabi projeler için yerine getirilmesi gerekenler, ÇED prosedürüne göre daha kolaydır.

ÇED’e tabi projeler için format belirlenmesi aşamasında Madencilik Faaliyetleri ile Bozulan Arazilerin Doğaya Yeniden Kazandırılması Yönetmeliği Ek-1’de yer alan bilgiler de dikkate alınır.  Seçme Eleme kriterlerine tabi projeler için ise bu yönetmeliğin Ek-2’sinde yer alan formattaki bilgiler rapora eklenir.

Çevresel Etki Değerlendirmesine tabi Madencilik projeleri:

a)      25 hektar ve üzeri çalışma alanında (kazı ve döküm alanı toplamı olarak) açık işletmeler,

b)      150 hektarı aşan (kazı ve döküm alanı toplamı olarak) çalışma alanında açık işletme yöntemi ile kömür çıkarılması,

c)      Biyolojik, kimyasal, elektrolitik ya da ısıl işlem yöntemleri uygulanan cevher zenginleştirme tesisleri,

d)     Kırma-eleme-yıkama tesisleri (3213 sayılı Maden Kanunu 1. (a) ve 2. (a) grup madenler ile hafriyat malzemeleri – 400 000 ton/yıl).

Seçme, Eleme Kriterleri Uygulanacak Projeler

a)      Madenlerin çıkarılması (ÇED Yönetmeliği Ek-1 listesinde yer almayanlar),

b)      5.000 m3/yıl ve üzeri kapasiteli blok ve parça mermer, dekoratif amaçlı taşların çıkartılması, işlenmesi ve yıllık 250.000 m2 ve üzeri kapasiteli mermer kesme, işleme ve sayalama tesisleri,

c)      1.000.000 m3/yıl ve üzerinde metan gazının çıkartılması ve depolanması,

d)     Karbondioksit ve diğer gazların çıkartıldığı, depolandığı veya işlendiği 10.000 ton/yıl ve üzeri kapasiteli tesisler,

e)      Kırma-eleme-yıkama tesisleri (ÇED Yönetmeliği Ek-1 listesinde yer almayanlar),

f)       Cevher hazırlama tesisleri,

g)      Cevher zenginleştirme tesisleri (ÇED Yönetmeliği Ek-1 listesinde yer almayanlar),

Bu maddelerde belirtilen limitlerin altında kalan madencilik faaliyetleri ÇED kapsamı dışında olup ÇED sürecine girilmeden, alınması gerekli diğer izinler alınarak yatırıma başlanabilir.

Diğer izinlerin alınması ile ilgili işlemler bu süreç içinde yürütülür. Bu işlemlerin başlatılması için "Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu" veya "Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir" kararının alınması gerekmez. Çevresel etki değerlendirmesi işlemleri Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından, diğer izinlere ilişkin işlemler de ilgili bakanlıklar ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca çevresel etki değerlendirmesi sürecinde, en geç üç ay içinde bitirilir.

Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu" veya "Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değildir" kararı ve gerekli diğer izinlerin alınmasından itibaren yedi gün içinde işletme izni verilir. Bu izin ile maden ruhsat sahibi, ruhsat alanı içinde projesi kapsamında faaliyetlerini sürdürür.

İşyeri açma ve çalışma ruhsatı dışındaki izinlerin alınmasını müteakip işletme izni düzenlenir. 5/6/2004 tarihinden önce alınmış işletme ruhsatlarının uzatma işlemlerinde, gerekli izinler işletme izni düzenlendikten sonra alınır.

5.2.  İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı

İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelikte belirtilen işletme türleri yetkili idarelere başvurarak işyeri açma ve çalışma ruhsatı almak zorundadır. İşyeri açma ve çalışma ruhsatı için belediye sınırları içerisinde yapılan yatırımlarda belediye, belediye sınırları dışında il özel idaresi veya yatırımın Organize Sanayi Bölgesinde olması halinde ise organize sanayi bölgesine başvuru yapılması gerekir.

Maden arama faaliyetleri için işyeri açma ve çalışma ruhsatı istenmez. Ancak, arama ruhsat dönemi içinde üretim yapılması halinde işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınması zorunludur.

İşyeri açma ve çalışma ruhsatı alınmadan işyeri açılamaz ve çalıştırılamaz. İşyeri açma ve çalışma ruhsatı, işyerinde herkesin görebileceği şekilde asılır.

Maden üretim faaliyetleri ile bu faaliyetlere dayalı ruhsat sahasındaki tesisler için iş yeri açma ve çalışma ruhsatları il özel idareleri tarafından verilir.

Bu alanların belediyelerin mücavir alanı içerisinde kalması durumunda tahsil edilen harcın % 50'si ilgili belediyenin hesabına aktarılır.

Aşağıda listelenen kategorilere giren madencilik faaliyetleri de bu kapsamda işyeri açma ve çalışma ruhsatı alarak faaliyetlerine başlamak zorundadır.

5.2.1. Birinci Sınıf Gayri Sıhhi Müessese kapsamındaki madencilik faaliyetleri

a)      Çimento fabrikaları veya klinker üretim tesisleri ile 5 ton/saat ve üzeri kapasitede olan çimento öğütme, paketleme ve karıştırma tesisleri,

b)      Seramik ve porselen fabrikaları,

c)      Alçı, kireç ve benzeri fabrikaları,

d)     Kapasitesi 75 ton/gün ve üzerinde olan ateşe dayanıklı tuğla, seramik borular, yapı tuğlası, kiremit ve benzeri kaba seramik ürünlerinin üretildiği ve pişirildiği tesisler,

e)      Asbest madeni üretimi ve üretime yönelik tesisler ile asbest katkılı ürünleri işleme ve biçimlendirme tesisleri,

f)       Kapasitesi 75 ton/gün ve üzerinde olan prefabrik konut malzemeleri, gaz beton ve metal yapı elemanları üretim tesisleri,

g)      25 hektar ve üzeri çalışma alanında (kazı ve döküm alanı toplamı olarak) açık işletmeler,

h)      150 hektarı aşan (kazı ve döküm alanı toplamı olarak) çalışma alanında açık işletme yöntemi ile kömür çıkarma ve cevher hazırlama tesisleri,

i)        Biyolojik, kimyasal, elektrolitik ya da ısıl işlem yöntemleri uygulanan cevher zenginleştirme tesisleri,

j)        Maden Kanununun 2 nci maddesinde yer alan I. ve II. Grup madenlerin her türlü işlemden geçirilmesi (kırma, eleme, öğütme, yıkama ve benzeri) projelerinden 100.000 m3/yıl ve üzeri kapasitede olanlar.

5.2.2. İkinci Sınıf Gayri Sıhhi Müessese kapsamındaki madencilik faaliyetleri

a)      Her türlü tuz fabrikaları,

b)      Alçı, kireç, tebeşir, kuvars taşı ve benzeri değirmenleri,

c)      Kapasitesi 75 ton/günün altında olan ateşe dayanıklı tuğla, seramik borular, yapı tuğlası, kiremit ve benzeri kaba seramik ürünlerinin üretildiği ve pişirildiği tesisler,

d)     Değirmen taşı ve bileği atölyeleri,

e)      Volkanik taş işleyerek elde edilen hafif malzeme üretim tesisleri ile kapasitesi 75 ton/günden küçük olan prefabrike konut malzemeleri, gaz beton ve metal yapı elemanları üretim tesisleri,

f)       Çimento, çakıl kum, cüruf ve benzeri maddelerden motor gücü kullanarak yapı yalıtım döşeme ve sair malzemeleri imal tesisleri,

g)      Mozaik imal yerleri,

h)      Maden cevheri depolama yerleri,

i)        Kum ocakları, kum yıkama ve eleme tesisleri,

j)        Hazır beton tesisleri,

k)      5 ton/saatten düşük kapasitedeki çimento öğütme ve paketleme tesisleri,

l)        Kükürt eleme, öğütme ve paketleme tesisleri,

m)    Her türlü madenin çıkarılması (birinci ve üçüncü sınıf gayrisıhhî müesseseler kapsamında yer almayanlar)

n)      5.000 m3/yıl ve üzeri kapasiteli blok ve parça mermer, dekoratif amaçlı taşların çıkartılması, işlenmesi ve yıllık 250.000m2ve üzeri kapasiteli mermer kesme, işleme ve sayalama tesisleri,

o)      Karbondioksit ve diğer gazların çıkartıldığı, depolandığı veya işlendiği 10.000 ton/yıl ve üzeri kapasiteli tesisler,

p)      1.000.000 m3/yıl ve üzerinde metan gazının çıkarılması ve depolanması,

q)      Maden Kanununun 2 nci maddesinde yer alan ve birinci sınıf gayrisıhhî müesseseler kapsamında olmayan I. ve II. Grup madenlerin her türlü işleme sokulması (kırma, eleme, öğütme, yıkama ve benzeri),

r)       50.000 ton/yıl ve üzeri tuzun çıkarılması ile bu madenlerin her türlü işleme tesisleri,

s)       Birinci sınıf gayrisıhhî müesseseler kapsamında yer almayan cevher hazırlama veya zenginleştirme tesisleri,

t)       Yeraltı maden ocakları.

5.2.3. Üçüncü Sınıf Gayri Sıhhi Müessese kapsamında giren madencilik faaliyetleri

a)      İnşaat malzemeleri depo ve satış yerleri,

b)      Sırlı, sırsız, çanak, çömlek, küp ve benzeri toprak mamulleri üretim yerleri,

c)      Çini atölyeleri,

d)     Çakıl, kum, cüruf, çimento ve benzeri maddelerden motor gücü kullanmaksızın yapı, yalıtım, döşeme ve benzeri malzeme imal yerleri,

e)      Maden Kanununun 2 nci maddesinde yer alan V. Grup sertifikalı ve yüzeyden toplama usulüyle yapılan madencilik faaliyetleri ile buna dayalı geçicitesisler,

f)       İkinci sınıf gayrisıhhî müesseseler kapsamında yer alan faaliyet limitlerinin altında kalan madencilik faaliyetleri.

 

İşyeri açma ve çalışma ruhsatı verilen madencilik ile ilgili işyerlerinin aşağıda belirtilen şartları taşıması zorunludur:

a)      İş sağlığı ve güvenliği ile ilgili olarak mevzuatta öngörülen tedbirlerin alınmış olması,

b)      Madencilik faaliyetleri sırasında patlayıcı madde kullanılan yerlerde Parlayıcı, Patlayıcı, Tehlikeli ve Zararlı Maddelerle Çalışılan İşyerlerinde ve İşlerde Alınacak Tedbirler Hakkında Tüzük, Tekel Dışı Bırakılan Patlayıcı Maddelerle Av Malzemesi ve Benzerlerinin Üretimi, İthali, Taşınması, Saklanması, Depolanması, Satışı, Kullanılması, Yok Edilmesi, Denetlenmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Tüzük ve Patlayıcı Ortamların Tehlikelerinden Çalışanların Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun tedbirlerin alınması,

c)      Karayolu kenarındaki işyerleri için karayolu trafik güvenliğinin sağlanmış olması,

d)     Umuma açık istirahat ve eğlence yerleri; patlayıcı, parlayıcı ve yanıcı maddelerin üretildiği, satıldığı ve depolandığı işyerleri; otuz kişiden fazla çalışanın bulunduğu her türlü işyerleri, ana giriş kapıları dışında cadde ve sokağa doğrudan bağlantısı olmayan ve birden fazla işyerinin bir arada bulunduğu iş hanı, çarşı ve benzeri işyerlerinde yangına karşı gerekli önlemlerinin alındığını gösteren itfaiye raporunun alınması, diğer işyerlerinde ise yangına karşı gerekli tedbirlerin alınmış olması,

e)      Sınai, tıbbi ve radyoaktif atık üreten işyerlerinde bu atıkların toplanması, taşınması, depolanması, işlenmesi ve bertarafı konusunda gerekli tedbirlerin ve izinlerin alınmış olması,

f)       Engellilerin işyerine giriş ve çıkışları için gereken kolaylaştırıcı tedbirlerin alınmış olması,

g)      Yabancı uyrukluların işyeri açması ve çalıştırması konusunda, yabancılarla ilgili mevzuat hükümlerine uyulması.

h)      Yanıcı ve parlayıcı madde kategorisindeki sıvıların depolanması amacıyla kullanılan tesis ve düzeneklerde, işyeri açma ve çalışma ruhsatında kayıtlı hacimden fazla ve başka kategoriden sıvı depolanmaması, bu tesis ve düzeneklerde gerçekleştirilecek tadilatların ruhsata işlenmeden faaliyete geçirilmemesi.

Çevresel etki değerlendirmesi uygulanacak projeler kapsamına giren madencilik faaliyetleri için yetkili idareler işyeri açma ve çalışma ruhsatı verirken başka bir bilgi ve belge aranmadan ÇED raporunda yer alan belgelere göre işlem yapar.

5.3.Sağlık Koruma Bandı

Birinci sınıf gayrisıhhi müesseseler kapsamına giren maden üretim faaliyetleri veya bu faaliyetlere dayalı olarak üretim yapılan tesislerin etrafında, sağlık koruma bandı konulması mecburidir. Sağlık koruma bandı mülkiyet sınırları dışında belirlenemez ve bu alan içinde mesken veya insan ikametine mahsus yapılaşmaya izin verilmez.

İkinci sınıf gayrisıhhi müesseseler kapsamına giren maden üretim faaliyetlerinden patlayıcı ve tehlikeli maddelerle çalışılanların etrafında yetkili idareler tarafından belirlenecek mesafede sağlık koruma bandı bırakılması mecburidir.

Birinci sınıf gayri sıhhi müesseseler için ruhsat verilmesi

İşyeri açma ve çalışma ruhsatı almak isteyen birinci sınıf gayri sıhhi müessese kapsamındaki işyerleri ilk olarak, il özel idareleri bünyesinde kurulan ve birinci sınıf gayri sıhhi müesseseleri incelemekle sorumlu İnceleme Kuruluna başvuru yaparak tesis kurma izni almak zorundadır. İnceleme kurulu, başvurunun alınmasından başlayarak 7 gün içinde tesisin kurulacağı yerde inceleme yapar ve yer seçimi raporu düzenler. Bu rapora dayanarak kurul, tesis kurma izni verir. Tesis kurma izni beş yıl süreyle geçerlidir.

ÇED raporu düzenlenmesi gereken tesisler için düzenlenen ÇED olumlu belgesi ve raporu yer seçimi ve tesis kurma izni yerine geçer.

Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği hükümlerine göre ÇED olumlu kararı alınmış olan maden üretim faaliyetleri ile bu faaliyetlere dayalı olarak üretim yapılan geçici tesisler için inceleme kurulu oluşturulmaz.

Tesis kurma izni alan birinci sınıf gayri sıhhi müessese kapsamındaki yatırımcılar, projesine uygun olarak tesisini kurduktan sonra yetkili idareye başvuru yaparak deneme izni alabilir. Deneme izni süresi bir yılı geçemez. Deneme izni bu süreçte açılma ruhsatı yerine geçer.

Deneme izninin alınmasının ardından yatırımcı işyeri açma ve çalışma ruhsatı için başvuru yapabilir. İşyeri açma ve çalışma ruhsatı başvurusunu takip eden yedi gün içinde inceleme kurulu tarafından tesisin kurulduğu yerde inceleme yapılır. Kurul, işyeri ile ilgili diğer belgeleri de dikkate alarak açılma izni raporu düzenler ve yetkili idareye sunar. Bu rapora dayanılarak yetkili idare tarafından işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilir.

Yer seçimi ve tesis kurma izni ile ruhsat için gerekli belgeler

6.Birinci sınıf gayrisıhhî müesseseler için aşağıdaki belgeler istenir:

6.1. Yer seçimi ve tesis kurma için gerekli belgeler;

1)      Başvuru formu,

2)      Sanayi bölgeleri, organize sanayi bölgeleri ve endüstri bölgeleri içindekiler hariç işletmenin kurulacağı yeri gösteren plan örneği, birinci sınıf gayrisıhhi müesseseler kapsamında yer alan madencilik tesislerinde ise maden üretim faaliyetleri ile bu faaliyetlere dayalı olarak üretim yapılan geçici tesislerin yerleşiminin son durumunu gösteren uygun ölçekli harita,

3)      İlgili inceleme kurulu tarafından hazırlanacak yer seçimi ve tesis kurma raporu,

4)      Çevre kirlenmesini önlemek amacıyla alınacak tedbirlere ait kirleticilerin nitelik ve niceliğine göre hazırlanmış proje ve açıklama raporları,

5)      Şehir şebeke suyu bulunmayan yerlerde içme ve kullanma suyunun hangi kaynaktan sağlandığı ile suyun bakteriyolojik ve kimyasal analiz raporu.

6)      Madencilik faaliyetlerinde bunlara ilave olarak maden arama ruhsatı veya işletme ruhsatı ile Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği kapsamında alınmış karar.

6.2. Ruhsat için gerekli belgeler;

1)      Başvuru formu,

2)      Sağlık koruma bandının işaretlendiği vaziyet planı örneği, birinci sınıf gayrisıhhi müesseseler kapsamında yer alan madencilik tesislerinde ise sağlık koruma bandının işaretlendiği ve maden üretim faaliyetleri ile bu faaliyetlere dayalı olarak üretim yapılan geçici tesislerin yerleşiminin son durumunu gösteren uygun ölçekli harita,

3)      Yangın ve patlamalar için gerekli önlemlerin alındığına dair itfaiye raporu,

4)      Sorumlu müdürün adı, soyadı, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası ve sorumlu müdür sözleşme tarihinin beyanı,

5)      Çevre izni veya çevre izin ve lisans belgesi,

6)      Açılma izni raporu.

Yukarıda istenilen belgelerden ÇED kapsamında hazırlanarak ilgili idareye verilenler ruhsatlandırma sürecinde yeniden istenmez.

Maden mevzuatı uyarınca ruhsat veya sertifika alan başvuru sahiplerinden tapu ya da kira sözleşmesi istenmez. Maden üretim faaliyetleri veya bu faaliyetlere bağlı geçici tesisler için çevre izni veya çevre izin ve lisans belgesi, işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesini müteakip işletme faaliyete geçtikten sonra bir yıl içinde il özel idaresine verilir.

İkinci ve üçüncü sınıf gayri sıhhi müesseseler için ruhsat verilmesi

İşyeri açmak isteyen gerçek veya tüzel kişiler, işyerlerini İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı Yönetmeliğine uygun olarak hazırladıktan sonra aynı yönetmeliğin ekinde bulunan örnek formu doldurarak ve bu formda belirtilen belgelerle yetkili idareye başvurur.

Yetkili idareler, ikinci ve üçüncü sınıf gayrisıhhî müesseseler için yapılacak beyan ve incelemelerde; insan sağlığına zarar verilmemesi, çevre kirliliğine yol açılmaması, yangın, patlama, genel güvenlik, iş güvenliği, işçi sağlığı, trafik ve karayolları, imar, kat mülkiyeti ve doğanın korunması ile ilgili düzenlemeleri esas alır.

Başvurunun öngörülen kriterlere uygun olarak doldurulduğunun tespiti halinde, başkaca bir işleme gerek kalmaksızın işyeri açma ve çalışma ruhsatı beş gün içinde düzenlenerek ilgiliye verilir. İlgili, bu belgeye dayanarak işyeri açabilir.

İkinci ve üçüncü sınıf işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilen işyerleri, yetkili idare tarafından bir ay içinde kontrol edilir. Bu süre içinde kontrol edilmemesi halinde, ilgili, çalışma ruhsatı almış sayılır.

İkinci ve üçüncü sınıf gayri sıhhi müesseler ile organize sanayi bölgelerinde kurulacak tesisler için yer seçimi ve tesis kurma izni aranmaz.

7.Karayoluna Geçiş İzni

Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmeliğin 1. Maddesinde belirtilen tüm tesisler ile beraber maden ocak ve tesislerinin, karayoluna bağlantıyı sağlayacak geçiş yolları yönünden Geçiş Yolu İzin Belgesi alması zorunludur. Geçiş Yolu İzin Belgesi alınmadan, 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun öngördüğü yapı ruhsatı gibi ruhsatlar alınmış olsa dahi, inşaata başlanılamaz.

Belediye sınırları dışında kalan alanlarda geçiş yolu izin belgesi için başvurular Karayolları Genel Müdürlüğünün ilgili Bölge müdürlüğüne yapılırken, belediye sınırları içerisinde başvurular belediyelere yapılır. Başvurular, yapılması istenilen tesis yerini açık olarak gösteren bir dilekçe ile yapılır. Bu dilekçeye, tesis yerini hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde arazi boyutları ile birlikte gösteren ve tesisin sabit bir noktaya olan mesafesi de belirtilmek suretiyle hazırlanmış detaylı kroki, tapu kaydı, çaplı tasarruf belgesi veya zilyetlik ilmuhaberinden herhangi birinin örneği eklenir. Başvuranın mal sahibi olmaması halinde, mal sahibinin Noterden tasdikli muvafakatı aranır.

Başvuru sahibi, her bir inceleme için belirlenecek olan ''Tesis Yeri Ön İnceleme Masrafı'' karşılığı bedelini ilgili kuruluşun göstereceği banka hesabına en geç 15 gün içinde yatırır. Tesis Yeri Ön İnceleme Masrafı'nın yatırıldığına dair makbuzun ibraz edildiği tarihten itibaren de bir ay içinde ilgililerce gerekli inceleme mahallinde yapılır. Durumu uygun görülen başvurular için başvuru sahibine  yazılı tebligat yapılarak Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmeliğin 23. Maddesinde istenilen evrakı getirmesi istenir. Evrakın tamamlanmasına müteakip 1 ay içerisinde yatırımcıya geçiş yolu ön izin belgesi verilir. Bu belge ile birlikte 1 yıl içinde inşaat işlerinin bitirilmesi gerekir (imar alanı içerisinde bulunan yerlerde ilgili idareden yapı ruhsatı alınması gerekir).

İnşaatın tamamlanması ile birlikte tesis sahibi ilgili kuruluşa geçiş yolu ön izin belgesinin, geçiş yolu izin belgesi ile değiştirilmesi için başvuru yapar. İlgili kuruluş  tarafından yerinde inceleme yapılır ve uygun görülen tesisler için geçiş yolu izin belgesi düzenlenir.

Valilik veya belediyeler geçiş yolu ön izin belgesi olmadan yapı ruhsatı ve geçiş yolu izin belgesi olmadan da yapı kullanım izni vermez.

Tesisin köy yolu üzerinde yapılması durumunda ve köy yoluna geçiş yolu yapılması durumunda geçiş yolu izninin özel idareden alınması gereklidir.

Karayolu ile demiryolu arasındaki alanlarda yapılacak ve açılacak tesisler için ayrıca T.C.D.D. Genel Müdürlüğü'nün yazılı muvafakatı aranır.

Tesisten çıkan araçları uyarmak için “DUR” yazılı tabela konulması zorunludur.

Geçiş yolları, Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmeliğin 21. Maddesinde belirtilen projelere uygun olarak yapılmak zorundadır.

Karayolunun kenarına yapılan tesisin ismi ve amblemleri bir adet olmak üzere tesisin bünyesindeki alanda kalmak koşuluyla karayolu sınır çizgisi dışında bir yere konulabilir. Bunların dışındaki tüm yazı, sembol ve şekiller reklam ve ilan levhası sayılarak buna göre işleme tabi tutulur.

8.Çevre İzni

29 Nisan 2009 tarihinde yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik ile birlikte konu bazlı izin sisteminden (emisyon izni, deşarj izni, gürültü izni vb) izin sisteminden bütüncül Çevre İzni uygulamasına geçilmiştir. Çevre Kanunu uyarınca alınması gereken; emisyon, deşarj, gürültü kontrol, derin deniz deşarjı ve tehlikeli madde deşarjı konularından en az birini içeren izinler çevre izni olarak adlandırılmakta ve bu kapsamda alınacak izinlerin tümü çevre izni adı altında alınacaktır. Çevre izni, e-çevre izinleri olarak da adlandırılmaktadır. Çevre izin sistemi ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın görev ve sorumluluğunda bulunan tüm izin ve lisanslar için başvuruların yapılması ve değerlendirilmesi aşamaları web tabanlı bir uygulama üzerinden yapılmaktadır. Çevre izni başvurusu elektronik imza ile elektronik ortamda Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’na yapılır. Çevre izin başvurusu çevre yönetim birimi, istihdam edilen çevre görevlisi ya da Bakanlıkça yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firmaları tarafından yapılır.

Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik ,çevreye kirletici etkisi yüksek düzeyde olan işletmeler (Yönetmelik Ek-1) ve çevreye kirletici etkisi olan işletmeler (Yönetmelik Ek-2) olmak üzere iki grup işletme tanımlamıştır. Bu listelerde yer alan işletmeler çevre izni almadan faaliyetlerine başlayamazlar. Ek-1 listede yer alan işletmelere çevre iznini Bakanlık, Ek-2 listede yer alan işletmelere ise  Çevre ve Şehircilik Müdürlüğü verir. Fakat Bakanlık, Ek-1 listede yer alan işletmeler için de izin verme yetkisini Çevre ve Şehircilik Müdürlüklerine devredebilir.

Ek-1 listesinde bulunan Çevreye kirletici etkisi yüksek düzeydeki madencilik faaliyetleri:

a)      Çimento klinkeri ve entegre çimento üretim tesisleri.

b)      Yakıt olarak petrol koku kullanan ve günlük sönmemiş kireç üretim kapasitesi 250 ton ve üzeri olan dolomit, kireçtaşı veya magnezit pişirme tesisleri.

c)      Asbest ve asbest içeren ürünleri çıkarma, üretme, işleme, dönüşüm tesisleri.*

d)     20 ton/gün ve üzerinde eritme kapasitesine sahip, cam elyaf dahil cam üretim tesisleri (Haberleşme ve medikal alanında kullanılan ürünleri hazır cam çubuk, bilye ve kütükten üreten tesisler, hazır cam çubuk, bilye ve kütükten elyaf çekme yoluyla cam elyaf üreten tesisler hariç)

e)      Üretim kapasitesi 100 ton/gün ve üzerinde olan özellikle seramik veya porselen ürünlerin imalatının yapıldığı tesisler.

Ek-2  listesinde bulunan Çevreye kirletici etkisi olan madencilik faaliyetleri:

a)      Klinkerden çimento üreten ve /veya paketleyen tesisler.

b)      Yakıt olarak petrol koku kullanan ve günlük sönmemiş kireç üretim kapasitesi 250 ton’dan az olan dolomit, kireçtaşı veya magnezit pişirme tesisleri .

c)      Petrol koku dışındaki yakıtlar veya atıkların ek yakıt olarak kullanıldığı boksit, dolomit, alçı, kireçtaşı, kiselgur, magnezit, kuvars veya şamot pişirme tesisleri.

d)     Kireç öğütme, söndürme veya paketleme tesisleri.

e)      Alçı, kiselgur, magnezit, mineral boya, midye kabuğu, talk, kil, tras veya kromit öğütme tesisleri.

f)       Perlit, şist veya kil patlatma tesisleri.

g)      20 ton/gün’ün altında eritme kapasitesine sahip, cam elyaf dahil cam üretim tesisleri. (Haberleşme ve medikal alanda kullanılan ürünleri hazır cam çubuk, bilye ve kütükten üreten tesisler, hazır cam çubuk, bilye ve kütükten elyaf çekme yoluyla cam elyaf üreten tesisler hariç).

h)      Cam ve cam ürünlerini asitlerle parlatan veya matlaştıran tesisler.*

i)        Üretim kapasitesi 100 ton/gün’ün altında olan özellikle seramik veya porselen ürünlerin imalatının yapıldığı tesisler.

j)       Üretim kapasitesi 75 ton/gün ve üzerinde olan özellikle ateş tuğlası, çatı kiremitleri, tuğla, yassı kiremit ürünlerin imalatının yapıldığı tesisler.

k)      Ergitme kapasitesi 10 ton/gün ve üzeri olan mineral elyaf dahil mineral madde ergitme tesisleri.

l)        Yapay mineral elyafın üretildiği tesisler.

m)    Gazlı beton blokları ve buhar basıncı altında kum-kireç briketi veya elyaflı çimento levhaların üretildiği tesisler.

n)      Üretim kapasitesi 10 m3/saat veya üzerinde olan, çimento kullanarak beton, harç veya yol malzemesi üreten tesisler; malzemelerin sadece kuru oldukları zaman karıştırıldıkları yerler dahil. (Kuruldukları yerde bir yıldan az kalacak tesisler hariç).

o)      Üretim kapasitesi 5 ton/saat ve üzerinde olan, çimento veya diğer bağlayıcı maddeler kullanarak, sıkıştırma darbe, sarsma ve titreşim yoluyla şekillendirilmiş malzeme üreten tesisler.

p)      Kuruldukları yerde bir yıldan fazla kalacak olan yol malzemesi hazırlayan asfalt plent tesisleriyle (katran eritme ve püskürtme tesisleri dahil) mineral malzemeli bitüm veya katran karışımlarını eriten ve üreten tesisler.*

q)      Patlayıcı veya alev püskürtücü kullanılan taş ocakları.

r)       Üretim kapasitesi 200 ton/gün ve üzeri olan I(b), II. (kireçtaşı dahil), IV., V. grup madenlerin çıkartıldığı ocaklar.

s)       Üretim kapasitesi 200 ton/gün ve üzeri olan ve I(b), II.(kireçtaşı dahil), IV., V. grup madenlerin ve cüruf ve molozların kırılması, öğütülmesi, elenmesi için kurulan tesisler.

t)       Kapasitesi 20.000 m3/yıl ve üzerinde olan mermer üretim veya işleme tesisleri.

u)      Kömür ve/veya cevher hazırlama ve/veya zenginleştirme tesisleri.

v)      Metalik ve/veya metalik olmayan yeraltı madenciliği.*

w)    Akarsudan ve denizden mineral çıkarılması.*

x)      Tuz işletmeleri.*

Ek‐1 ve Ek‐2 listelerinde yer alan işletmeler öncelikle  geçici faaliyet belgesi için elektronik ortamda başvuru yaparlar. Başvurular Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından 30 gün içerisinde değerlendirilir. Başvurunun uygun bulunması durumunda başvuru sahibine gerekli belge ve raporların hazırlanması için bir yıllık geçici faaliyet belgesi verilir.

Geçici faaliyet belgesini alan işletme en geç altı ay içerisinde çevre izin e-başvurusunu tamamlamak zorundadır. Başvuru sürecinin tamamlanabilmesi için Çevre Kanununca Alınması Gerekli İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmeliğin ekinde bulunan (Ek- 3C) belge ve raporların sunulması gerekir.

Elektronik başvurunun tamamlanmasından sonra ilgili merci 80 gün içinde incelemelerini tamamlar. Başvurunun uygun bulunması durumunda işletmeciye çerve izin belgesi verilir. Çevre izin belgesinin geçerlilik süresi beş yıldır.

Yukarıdaki listelerde turuncu renkli ve yanında “*” işareti bulunan işletmeler gürültü ile ilgili çevre izninden muaftir.

EK1 ve EK2 listelerinde yer almayan işletmelerde de su kirliliği kontrolü yönetmeliği, sanayi kaynaklı hava kirliliğinin kontrolü yönetmeliği gibi ilgili mevzuatta belirtilen emisyon sınır değerlerinin aşılmaması gerekir. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, EK1 ve EK2 listelerinde yer almayan ancak ilgili mevzuattaki emisyon sınır değerlerini aşan işletmelerden de çevre izni alınmasını ister. Dolayısıyla EK-1 ve EK-2 listelerde yer almamasına rağmen deşarj veya emisyonu bulunan işletmelere de çevre izni alınması gerekebilir. Bu konudaki kararı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı verir.

Mevcut işletmeler, "Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik" yürürlüğe girmeden önce ilgili mevzuat kapsamında ayrı ayrı almış oldukları izin veya lisanslarından, yönetmelik yürürlüğe girdikten sonra geçerliliği ilk bitecek olanın süre bitiş tarihinden en az otuz gün önce bu yönetmelik kapsamında çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurusunda bulunur.

Mermer ocaklarında kullanılan araçların kullanılmış yağları atık yağ sınıfına girmektedir. Bunların lisanslı tesislerde yakılması veya geri kazanımı sağlanmalıdır. Ayrıca her yıl şubat ayında Atık yağ beyan formu doldurulmalı ve valiliğe verilmelidir.

Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’ne göre ayda bin kilograma kadar atık üretenler, biriktirdikleri atık miktarı altı bin kilogramı geçmemek kaydı ile valilikten izin almaksızın atıklarını arazisinde en fazla yüz seksen gün geçici olarak depolayabilir. Ayda bin kilogramdan fazla atık üreten işletmeler ise Tehlikeli Atık Geçici Depolama İzni almak zorundadır.

Terkedilmiş kapalı maden ocaklarında atıkların konteynırlar içinde depolanması mümkündür. Bu yöntem ile atığı bertaraf etmek isteyen gerçek ve/veya tüzel kişiler ocağın uygunluğunun belirlenmesi veya tespiti amacıyla üniversite , kurum/ kuruluşa fizibilite raporu hazırlatıp Bakanlığa sunmak ve izin almakla yükümlüdür.

Kanalizasyon sistemi bulunan yerlerde her türlü atıksuların kanalizasyon şebekesine bağlanması zorunludur.

9.Bağlantı Kalite Kontrol İzni ve Atıksu Bağlantı İzni

Bir endüstriyel atıksuyun kanalizasyon sistemine doğrudan bağlanabilmesi için

a)      Kanalizasyon sistemine zarar vermemesi,

b)      Çalışan personel ve çevre halkı için sağlık sakıncası oluşturmaması,

c)      Kanalizasyon sisteminin bağlandığı arıtma sistemine zarar vermemesi,

d)     Biyolojik arıtma tesisinde arıtılamayacak maddeler içermemesi,

e)      Arıtma tesisinde oluşacak çamurun uzaklaştırılmasına ve çevreyi kirletici nitelik kazanmalarına sebep olmaması ,

gerekir. Kurum, kuruluş ve işletmelerin atıksularını atıksu altyapı tesislerine bağlayabilmeleri, atıksu altyapı tesisleri yönetimince verilecek olan atıksu bağlantı iznine tabidir. Atıksu bağlantı izni, evsel atıksuların yazılı bir belge karşılığında; endüstriyel ve karışık atıksuların ise düzenlenecek bağlantı kalite kontrol izin belgesindeki koşulları sağlaması halinde, atıksu altyapı tesisleri yönetimi tarafından verilen izindir. Bu izin ve belgeler Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde ilgili maddelerde açıklanan hususlara uyulması şartıyla verilir.

Atıksu altyapı tesisi bulunan yörelerde endüstri kuruluşları kanalizasyon sistemine bağlantı esaslarına uyulmak şartıyla, atıksularını kentsel kanalizasyon sistemine deşarj edebilirler. Kent dışında kalan ve doğrudan alıcı ortama deşarj yapan atıksu kaynakları için tek başlarına veya ortak arıtma tesisleri yapılarak bunların atıksularının arıtılması gereklidir.

Kesikli çalışan işletmeler, kanalizasyon sistemine bağlantı yapmadan önce ön arıtma tesislerinin gerekli olup olmadığına bakılmaksızın, dengeleme havuzu inşa etmek mecburiyetindedirler. Bu işletmelerin atıksu debileri ve kaliteleri bu dengeleme havuzu çıkışında belirlenir. Dengeleme havuzu bulundurmayan tesislerde izne esas olacak atıksu miktarları ve kirlilik yükleri, tesisten çıkacak maksimum atıksu miktar ve kalitesi dikkate alınarak tespit edilir.

Kirletici maddeler ihtiva etmeyen soğutma sularının, yetkili atıksu altyapı tesisleri yönetiminin özel onayı olmadan kanalizasyon sistemine bağlanması yasaktır.

Atıksularının özellikleri nedeni ile, atıksu altyapı tesisine doğrudan bağlantıları, atıksu altyapı tesisleri yönetimleri tarafından uygun görülmeyen endüstriler; kuruluş, işletme, bakım, kontrol ve belgeleme harcamaları kendilerine ait olmak üzere, bir ön arıtma sistemini kurmak ve işletmek yükümlülüğündedirler.